Herstel betekent het compenseren en ondersteunen van ouders die onterecht zijn aangemerkt als fraudeur, of die disproportioneel zijn behandeld door de Belastingdienst/Toeslagen. Het gaat dan om financiële compensatie, erkenning van emotionele schade, herstelregelingen, en brede ondersteuning (zoals schuldensanering) om hun leven weer op de rit te krijgen.  

• Financiële compensatie: Het terugbetalen van onterecht teruggevorderde kinderopvangtoeslag, vaak met extra schadevergoedingen. Dat gebeurt door UHT 

• Brede hulp: Ondersteuning op de 5 leefgebieden via de gemeenten en het OTB. 

• Erkenning: een luisterend oor en het erkennen van de onrechtmatige behandeling. 

• Herstelregelingen: er zijn verschillende regelingen in het leven geroepen om de schade te herstellen. Bijvoorbeeld regelingen voor ex-toeslagpartners en kinderen. 

Herstel is voor ieder persoon anders. In gesprek met de casemanager stellen ouder en casemanager samen vast wat herstel voor de ouder en het gezin betekent.    

De ondersteuning van het OTB is voor gedupeerde ouders, hun partner en (pleeg-)/(stief-)kinderen die buiten Nederland wonen en vóór 31 december 2021 naar het buitenland zijn vertrokken. Maar ook hun ex-toeslagpartners en nabestaanden. We noemen dat ook wel ‘rechthebbenden’.  

De casemanagers van het OTB zijn flexibel bereikbaar. Elke casemanager maakt samen met de ouder afspraken over de manier en frequentie van contact. We sluiten daarbij zoveel mogelijk aan bij de behoefte van de ouder.  

Op de CAS-eilanden (Curaçao, Aruba en Sint-Maarten) is het mogelijk om huisbezoeken te doen, als u dat graag wilt. In alle andere landen werken we digitaal vanuit Nederland.  

Het OTB ondersteunt gedupeerde ouders, hun partner en (pleeg-)/(stief-)kinderen die buiten Nederland wonen en vóór 31 december 2021 naar het buitenland zijn vertrokken. Maar ook hun ex-toeslagpartners en nabestaanden. Die ondersteuning bestaat uit hulp bij herstel op de 5 leefgebieden 

Financiën, Gezin, Gezondheid, Wonen en Werk/inkomen. Het OTB ondersteunt ook: 

• Als een ouder wil terugkeren en weer in Nederland wil gaan wonen.  

• Bij het inzichtelijk maken van schulden, 

• Bij het indienen van schuldenlijsten bij Sociale Banken Nederland (SBN).  

De ondersteuning van het OTB is tijdelijk en erop gericht dat ouders en hun gezin zelf het leven weer kunnen oppakken en verder kunnen. De vragen die ouders en gezinnen hebben zijn vaak verschillend. Maatwerk is daarom het uitgangspunt.

Het grootste verschil is de doelgroep: het OTB helpt gedupeerde ouders in het buitenland, terwijl de gemeente brede ondersteuning biedt aan gedupeerde ouders die in Nederland wonen. Beide organisaties bieden maatwerk op de 5 leefgebieden Financiën, Gezin, Gezondheid, Wonen en Werk/inkomen. 

Wat er nog meer verschilt: 

• Gemeenten ondersteunen de gedupeerde ouders in hun eigen gemeente. Ze hebben een zorgplicht naar hun inwoners, en de brede ondersteuning voor herstel is daar onderdeel van.  

• Het OTB is geen gemeente en heeft zelf geen eigen geld om ouders te ondersteunen. Het ministerie is (eind-)verantwoordelijk voor het uitvoeren van de regeling voor ouders in het buitenland. Het OTB mag de ondersteuning wel (deels) zelf vormgeven. 

• Gemeenten kunnen vaker directer, bijvoorbeeld in natura, ondersteunen (bijvoorbeeld een wasmachine).   

• Het OTB werkt vaak met bedragen, omdat de directe inkoop van goederen in het buitenland lastig is. Daarvoor gebruiken ze de NIBUD-lijst en de Woonlanden-factor van de Nederlandse overheid. Prijzen voor dezelfde producten verschillen namelijk per land. U vindt de NIBUD-lijst op de site van het Nibud: www.Nibud.nl. 

• Bij het OTB heb je een gespecialiseerde casemanager die samen met jou kijkt naar oplossingen.  

• Bij het OTB hebben alle gezinsleden één plan. Bij gemeenten hebben jongeren vaak een eigen plan. 

Let op:  

Woont u op Bonaire, Sint Eustachius of Saba? Dan werkt de ondersteuning anders. De eilanden Bonaire, Eustachius en Saba zijn bijzondere gemeenten van Nederland en bieden daarom zelf de brede ondersteuning die ook in Nederland wordt geboden!   

Dat kan op verschillende manieren. Welke manier wordt gebruikt gaat in overleg met de casemanager. Soms verschilt dat ook per woonland. 

De meest gebruikte manieren om aan te tonen of iemand een gezinslid is, zijn een overzicht uit het bevolkingsregister, een kopie van een familieboekje, of een ander officieel document.

(Pleeg-)/(stief-)kinderen van ouders die buiten Nederland wonen en vóór 31 december 2021 naar het buitenland zijn vertrokken, en die zelf ook buiten Nederland wonen, kunnen zelf contact opnemen met de casemanager van het OTB. Dus ook als zij uitwonend zijn.  

Kinderen van ouders in het buitenland krijgen geen eigen Plan van Aanpak.  

Hun ondersteuning komt altijd te staan in het Plan van Aanpak van de aanmeldouder.   

Bij het OTB is de ondersteuning van het gehele gezin altijd ondergebracht bij één vaste casemanager. De ondersteuning van het hele gezin staat in één Plan van Aanpak: dat van de aanvraagouder. Alleen in uitzonderlijke situaties kan een gezinslid een eigen plan van aanpak of casemanager toegewezen krijgen.